Art. 93 Konstytucji RP z 1997 r.

Nie każde prawo tworzone przez rząd jest skierowane bezpośrednio do obywateli. Uchwały Rady Ministrów oraz zarządzenia Prezesa Rady Ministrów i ministrów mają charakter wewnętrzny. Oznacza to, że obowiązują one tylko te jednostki, które są organizacyjnie podległe organowi wydającemu taki akt. Przykładowo, zarządzenie Ministra Finansów może nakładać obowiązki na urzędy skarbowe, ale nie może bezpośrednio nakazać niczego Tobie jako osobie prywatnej czy przedsiębiorcy.

Zrozumiałym wnioskiem płynącym z tego podziału jest fakt, że akty wewnętrzne nie mogą być podstawą decyzji wobec obywateli, osób prawnych czy innych podmiotów. Są one jedynie narzędziem zarządzania strukturą administracyjną państwa. Co istotne, muszą być one zawsze zgodne z powszechnie obowiązującym prawem, co stanowi dodatkową warstwę ochrony przed samowolą urzędniczą. Taki układ sił wspiera przejrzystość systemu, o której mowa przy okazji źródeł prawa w art. 87.

Zarządzenia mogą być wydawane tylko na podstawie ustawy, co ponownie podkreśla, że w Polsce to parlament wyznacza ramy działania dla całej władzy wykonawczej. Dzięki temu, mimo że są to przepisy „ukryte” wewnątrz urzędów, podlegają one ścisłej kontroli pod kątem legalności. Konstytucja Polski wyraźnie oddziela to, co dotyczy nas wszystkich, od instrukcji służbowych dla urzędników, dbając o jasne granice władzy państwowej.