Art. 71 Konstytucji RP z 1997 r.

Przepis nakłada na państwo szczególne obowiązki w zakresie wspierania rodziny, zwłaszcza tej znajdującej się w trudnej sytuacji.

Państwo w swojej polityce społecznej i gospodarczej ma obowiązek uwzględniać dobro rodziny. Rodziny znajdujące się w trudnej sytuacji materialnej i społecznej, zwłaszcza wielodzietne i pełne, mają prawo do szczególnej pomocy ze strony władz publicznych. Nie jest to jedynie postulat, ale realna wytyczna dla rządu i samorządów, by przy tworzeniu prawa – np. podatkowego czy socjalnego – traktować potrzeby rodzin w sposób priorytetowy.

Matka przed i po urodzeniu dziecka ma prawo do szczególnej pomocy władz publicznych w zakresie określonym w ustawie. Rzetelnym i sprawdzalnym wnioskiem z tego zapisu jest istnienie szerokiego systemu urlopów macierzyńskich, rodzicielskich oraz opieki okołoporodowej. Państwo uznaje macierzyństwo za funkcję o ogromnym znaczeniu społecznym, która wymaga ochrony prawnej i finansowej, aby kobieta nie musiała wybierać między zdrowiem swoim i dziecka a bezpieczeństwem ekonomicznym.

Przepis ten ściśle wiąże się z art. 18, który oddaje rodzinę, macierzyństwo i rodzicielstwo pod ochronę i opiekę Rzeczypospolitej Polskiej. Tworzy on praktyczne narzędzia do realizacji tej ochrony, wymuszając na ustawodawcy tworzenie mechanizmów wspierających wychowanie dzieci. Dzięki temu Konstytucja RP uznaje rodzinę za podstawową komórkę społeczną, której stabilność jest kluczowa dla przetrwania całego narodu.