Art. 18 Konstytucji RP z 1997 r.

Przepis ten oddaje pod szczególną opiekę i ochronę Rzeczypospolitej Polskiej małżeństwo jako związek kobiety i mężczyzny, a także rodzinę, macierzyństwo i rodzicielstwo. Państwo uznaje te wartości za kluczowe dla trwania społeczeństwa i zobowiązuje się do podejmowania działań, które mają na celu ich wspieranie oraz umacnianie. Taka deklaracja konstytucyjna jest wyrazem dbałości o podstawową komórkę społeczną, jaką jest rodzina, i stanowi wytyczną dla ustawodawcy przy tworzeniu programów socjalnych czy przepisów prawa cywilnego.

Zasada ta jest nierozerwalnie związana z innymi przepisami ustawy zasadniczej, takimi jak art. 71, który mówi o prawie rodzin znajdujących się w trudnej sytuacji do szczególnej pomocy ze strony władz publicznych. Konstytucja gwarantuje w ten sposób, że polityka państwa musi uwzględniać dobro rodziny i zapewniać warunki sprzyjające jej rozwojowi. Dzięki temu ochrona macierzyństwa i rodzicielstwa nie jest tylko zapisem na papierze, ale realnym obowiązkiem państwa, mającym na celu zapewnienie stabilności i bezpieczeństwa kolejnym pokoleniom obywateli.

Należy podkreślić, że Konstytucja RP w art. 18 nie definiuje rodziny w sposób wykluczający, a jedynie nakłada na państwo obowiązek opieki nad nią. W orzecznictwie sądów administracyjnych oraz Europejskiego Trybunału Praw Człowieka coraz częściej przyjmuje się, że państwo ma obowiązek chronić każdą formę życia rodzinnego, niezależnie od orientacji seksualnej osób je tworzących. Choć małżeństwo pozostaje w tym artykule zdefiniowane jako związek kobiety i mężczyzny, to pozostałe elementy – jak rodzina czy rodzicielstwo – mogą być interpretowane szerzej w duchu godności człowieka i równego traktowania, o czym wspomina art. 32.