Art. 185 Konstytucji RP z 1997 r.

Przepis ten reguluje sposób powoływania oraz czas trwania mandatu osoby stojącej na czele Naczelnego Sądu Administracyjnego. Wybór ten jest dokonywany przez Prezydenta Rzeczypospolitej, który spośród kandydatów wskazanych przez Zgromadzenie Ogólne Sędziów NSA wyłania Prezesa. Taka procedura zapewnia współdziałanie środowiska sędziowskiego z głową państwa, co wzmacnia legitymację i autorytet tej funkcji w strukturze organów państwowych.

Kadencja Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego trwa sześć lat. Wyznaczenie konkretnych ram czasowych urzędowania służy stabilności wymiaru sprawiedliwości oraz pozwala na zachowanie ciągłości w zarządzaniu tą instytucją. Sześcioletni okres jest niezależny od cykli wyborczych do parlamentu, co stanowi dodatkowe zabezpieczenie przed doraźnymi wpływami politycznymi. Dzięki temu kierownictwo sądu może skupić się na długofalowym dbaniu o jakość i jednolitość orzecznictwa w sprawach administracyjnych.

Zasady te mają na celu zagwarantowanie, że na czele organu kontrolującego urzędy stoi osoba o najwyższym zaufaniu i kompetencjach. Prezes NSA nie tylko zarządza pracą sądu, ale również reprezentuje go na zewnątrz i dba o to, by sądownictwo administracyjne skutecznie chroniło praworządność. Stabilność na tym stanowisku jest kluczowa dla budowania zaufania społecznego do mechanizmów kontroli państwa przez niezawisłe sądy.