Art. 83 Konstytucji RP z 1997 r.

To zdanie, choć krótkie, jest fundamentem, na którym opiera się cały porządek społeczny. Nie dotyczy ono tylko obywateli, ale każdej osoby, która znajduje się na terytorium Polski – turystów, pracowników z zagranicy czy dyplomatów. Bez powszechnego posłuszeństwa wobec prawa, wszystkie wolności zapisane np. w art. 31 stałyby się jedynie pustymi hasłami, bo nikt nie czułby się bezpieczny.

Rzetelnym wnioskiem z tego przepisu jest zasada, że nieznajomość prawa nie zwalnia z odpowiedzialności. Skoro Konstytucja nakłada na nas obowiązek przestrzegania norm, to państwo ma obowiązek te normy rzetelnie ogłaszać (np. w Dzienniku Ustaw). To dwustronna relacja: my stosujemy się do reguł, a w zamian oczekujemy, że prawo będzie przewidywalne i jednakowe dla wszystkich, co gwarantuje nam zasada równości.

Przestrzeganie prawa to nie tylko unikanie kar, ale przede wszystkim sposób na sprawne funkcjonowanie państwa. Dzięki temu, że większość z nas dobrowolnie stosuje się do przepisów, możemy cieszyć się stabilnością i wzajemnym zaufaniem. Jest to obowiązek o charakterze absolutnym – nie możemy wybierać, które przepisy nam się podobają, a których będziemy przestrzegać, chyba że dany przepis zostanie uznany za niezgodny z ustawą zasadniczą w trybie, o którym mówi art. 79.