Art. 222 Konstytucji RP z 1997 r.

Rada Ministrów jest zobowiązana do przedłożenia Sejmowi projektu ustawy budżetowej najpóźniej na 3 miesiące przed rozpoczęciem roku budżetowego. Ten sztywny termin ma kluczowe znaczenie dla stabilności państwa, ponieważ daje parlamentowi realny czas na rzetelną analizę wydatków, przeprowadzenie prac w komisjach oraz naniesienie ewentualnych poprawek.

Dzięki temu proces planowania finansowego nie odbywa się w pośpiechu, co minimalizuje ryzyko błędów w dokumencie, od którego zależy funkcjonowanie szkół, szpitali czy wojska.

Konstytucja dopuszcza jednak sytuacje nadzwyczajne, wskazując, że w wyjątkowych przypadkach możliwe jest późniejsze przedłożenie projektu. Może to nastąpić np. w roku wyborczym, gdy nowy rząd formuje się jesienią i potrzebuje czasu na przygotowanie własnej wizji finansów państwa, lub w obliczu gwałtownych kryzysów o skali międzynarodowej. Nawet w takich momentach rząd musi dążyć do jak najszybszego przedstawienia planu, aby uniknąć konieczności prowadzenia gospodarki finansowej bez uchwalonej ustawy.

Warto podkreślić, że zachowanie tych terminów jest wyrazem szacunku dla suwerenności Sejmu w sprawach budżetowych. Terminowość ta stanowi gwarancję, że budżet nie będzie „przepychany” kolanem w ostatniej chwili, lecz stanie się przedmiotem merytorycznej debaty publicznej.

Transparentność kalendarza budżetowego pozwala również obywatelom i rynkom finansowym na przewidywanie kierunków polityki gospodarczej kraju.