Art. 215 Konstytucji RP z 1997 r.

Artykuł ten zawiera delegację ustawową, zgodnie z którą zasady organizacji oraz tryb działania Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji określa ustawa. Oznacza to, że choć najważniejsze zadania Rady są zapisane bezpośrednio w prawie najwyższej rangi, to szczegółowe kwestie techniczne, takie jak sposób zwoływania posiedzeń, struktura biura Rady czy precyzyjne procedury nakładania kar na nadawców, muszą zostać uregulowane w przepisach niższego rzędu.

Dzięki temu mechanizm nadzoru nad mediami jest precyzyjnie opisany i przewidywalny dla podmiotów działających na rynku.

Ustawa, o której mowa, określa również szczegółowe kryteria, jakie muszą spełniać kandydaci na członków Rady, oraz tryb wyboru Przewodniczącego. Precyzuje ona także uprawnienia kontrolne inspektorów Rady, którzy sprawdzają, czy programy radiowe i telewizyjne nie naruszają norm etycznych lub prawnych. Taka konstrukcja zapewnia, że organ ten posiada realne narzędzia do egzekwowania prawa, przy jednoczesnym zachowaniu przejrzystości wszystkich podejmowanych działań administracyjnych.

Odesłanie do ustawy pozwala na elastyczne dostosowywanie funkcjonowania Rady do dynamicznie zmieniającego się rynku mediów, np. w obliczu rozwoju telewizji cyfrowej czy platform streamingowych. Jednocześnie fundamenty jej działania pozostają nienaruszalne, co gwarantuje Konstytucja RP.

Stabilne ramy prawne są niezbędne, aby Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji mogła skutecznie pełnić rolę arbitra na rynku medialnym i dbać o pluralizm informacji w państwie.