Art. 214 Konstytucji RP z 1997 r.

Członkowie Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji są powoływani przez Sejm, Senat oraz Prezydenta Rzeczypospolitej. Taki sposób wyboru ma na celu zapewnienie pluralizmu wewnątrz organu poprzez rozdzielenie kompetencji nominacyjnych pomiędzy najważniejsze ośrodki władzy w państwie. Dzięki temu skład Rady powinien odzwierciedlać różne punkty widzenia i być wynikiem porozumienia różnych sił politycznych, co jest kluczowe dla bezstronnego nadzoru nad mediami.

Osoba powołana w skład Rady nie może należeć do partii politycznej, związku zawodowego ani prowadzić działalności publicznej, której nie dałoby się pogodzić z godnością pełnionej funkcji. Te surowe wymogi mają zagwarantować, że członkowie organu będą kierować się wyłącznie interesem publicznym i literą prawa, a nie instrukcjami płynącymi z ugrupowań politycznych. Niezależność osobista członków jest fundamentem wiarygodności decyzji podejmowanych przez Radę, np. w sprawach koncesyjnych.

Ustawa zasadnicza przewiduje, że członkowie Rady są powoływani na określoną kadencję, co stabilizuje ich pozycję i chroni przed nagłym odwołaniem w przypadku zmiany większości parlamentarnej. System ten ma budować autorytet instytucji, która stoi na straży wolności słowa i prawa obywateli do rzetelnej informacji. Transparentność procesu powoływania oraz wysokie wymagania etyczne wobec kandydatów to mechanizmy chroniące rynek medialny przed nadmiernym upolitycznieniem.

W kontekście nadzoru nad mediami warto również wspomnieć o pokrewnym temacie, jakim jest status mediów publicznych, co znajduje doprecyzowanie w ustawach o radiofonii i telewizji, ściśle powiązanych z misją opisaną w Konstytucji RP.