Art. 192 Konstytucji RP z 1997 r.

Uczestnikami postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym są przede wszystkim podmioty, które złożyły wniosek, skargę konstytucyjną lub pytanie prawne. To one inicjują cały proces i przedstawiają argumenty za tym, że dany przepis jest niezgodny z aktami wyższego rzędu. Ich rola polega na aktywnym wykazywaniu wadliwości badanych regulacji oraz udziale w rozprawach, podczas których prezentują swoje stanowisko sędziom konstytucyjnym.

Drugą stronę postępowania stanowią organy, które wydały akt prawny będący przedmiotem kontroli. Jeśli badana jest ustawa, stroną jest Sejm, a w przypadku rozporządzeń – odpowiedni organ władzy wykonawczej, na przykład minister lub Rada Ministrów. Dodatkowo w procesie zawsze uczestniczy Prokurator Generalny, a w określonych przypadkach także przedstawiciele Rady Ministrów lub Rzecznika Praw Obywatelskich. Obecność tych podmiotów ma zapewnić pełne i wielostronne zbadanie sprawy.

Zasady te mają na celu zagwarantowanie rzetelności procesu, w którym ścierają się różne racje i interpretacje prawne. Dzięki udziałowi wyspecjalizowanych instytucji, Trybunał otrzymuje komplet informacji niezbędnych do wydania sprawiedliwego wyroku. Taki model postępowania, który określa Konstytucja, służy ochronie porządku prawnego i upewnieniu się, że każda decyzja o uchyleniu lub utrzymaniu przepisu w mocy jest poprzedzona dogłębną analizą stanowisk wszystkich zainteresowanych stron.