Art. 106 Konstytucji RP z 1997 r.

Przepis ten deleguje do osobnej ustawy określenie szczegółowych warunków niezbędnych do rzetelnego wypełniania obowiązków przez posłów i senatorów. Chodzi przede wszystkim o zapewnienie im odpowiedniego zaplecza organizacyjnego, prawnego oraz finansowego, co jest określane mianem diety i uposażenia parlamentarnego. Rozwiązanie to ma gwarantować, że osoby wybrane przez Naród będą mogły w pełni poświęcić się pracy nad nowym prawem, bez obawy o środki do życia czy naciski ekonomiczne z zewnątrz.

Ustalenie tych zasad w formie ustawy jest kluczowe dla przejrzystości życia publicznego, ponieważ pozwala obywatelom kontrolować koszty funkcjonowania Parlamentu. Materia ta jest szczegółowo rozwinięta w ustawie o wykonywaniu mandatu posła i senatora, która reguluje mianowicie kwestie urlopów, bezpłatnych przejazdów czy ryczałtów na prowadzenie biur poselskich w terenie. Takie zaplecze jest niezbędne, by przedstawiciele mogli sprawnie kontaktować się z wyborcami, co stanowi praktyczne wypełnienie ich roli opisanej w art. 104.

Właściwe warunki pracy parlamentarzystów mają chronić niezależność władzy ustawodawczej od innych organów państwa. Zapewnienie niezależności finansowej i organizacyjnej sprawia, że proces legislacyjny może przebiegać w sposób profesjonalny i rzetelny. Dzięki temu system demokratyczny jest bardziej odporny na próby korupcji, a osoby sprawujące mandat mają stworzone warunki do merytorycznego przygotowywania się do debat i głosowań nad najważniejszymi sprawami w kraju.