Art. 74 Konstytucji RP z 1997 r.

Artykuł definiuje relację między państwem, obywatelem a naturą, nakładając na władze konkretne obowiązki w zakresie ekologii.

Władze publiczne prowadzą politykę zapewniającą bezpieczeństwo ekologiczne współczesnym i przyszłym pokoleniom. Oznacza to, że ochrona przyrody nie jest jedynie kwestią estetyki, ale fundamentem bezpieczeństwa państwa. Każdy z nas ma prawo do informacji o stanie i ochronie środowiska, co pozwala obywatelom kontrolować, czy działania podejmowane przez przemysł lub urzędy nie zagrażają ich zdrowiu.

Ochrona środowiska jest obowiązkiem władz publicznych, które poprzez ustawy mają wspierać działania obywateli na rzecz poprawy stanu natury. Rzetelnym wnioskiem z tego przepisu jest fakt, że państwo musi równoważyć rozwój gospodarczy z dbałością o zasoby naturalne. Nie jest to tylko prawo teoretyczne – rzetelne badania dowodzą, że czyste środowisko bezpośrednio wpływa na długość życia i koszty ochrony zdrowia, co czyni ten artykuł jednym z najważniejszych dla jakości codziennego bytowania.

Zapis ten ściśle współgra z prawem do ochrony zdrowia z art. 68, ponieważ trudno mówić o zdrowym społeczeństwie w zatrutym otoczeniu. Konstytucja nakłada tutaj na rządzących dalekowzroczność – decyzje podejmowane dzisiaj nie mogą niszczyć szans na godne życie naszych dzieci i wnuków. Jest to wyraz odpowiedzialności za kraj w perspektywie wielu dziesięcioleci.