Rozdział II. Wolności, prawa i obowiązki człowieka i obywatela.
Wolności i prawa osobiste
Art. 55.
1. Ekstradycja obywatela polskiego jest zakazana, z wyjątkiem przypadków określonych w ust. 2 i 3.
2. Ekstradycja obywatela polskiego może być dokonana na wniosek innego państwa lub sądowego organu międzynarodowego, jeżeli możliwość taka wynika z ratyfikowanej przez Rzeczpospolitą Polską umowy międzynarodowej lub ustawy wykonującej akt prawa stanowionego przez organizację międzynarodową, której Rzeczpospolita Polska jest członkiem, pod warunkiem że czyn objęty wnioskiem o ekstradycję:
- 1) został popełniony poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz
- 2) stanowił przestępstwo według prawa Rzeczypospolitej Polskiej lub stanowiłby przestępstwo według prawa Rzeczypospolitej Polskiej w razie popełnienia na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, zarówno w czasie jego popełnienia, jak i w chwili złożenia wniosku.
3. Nie wymaga spełnienia warunków określonych w ust. 2 pkt 1 i 2 ekstradycja mająca nastąpić na wniosek sądowego organu międzynarodowego powołanego na podstawie ratyfikowanej przez Rzeczpospolitą Polską umowy międzynarodowej, w związku z objętą jurysdykcją tego organu zbrodnią ludobójstwa, zbrodnią przeciwko ludzkości, zbrodnią wojenną lub zbrodnią agresji.
4. Ekstradycja jest zakazana, jeżeli dotyczy osoby podejrzanej o popełnienie bez użycia przemocy przestępstwa z przyczyn politycznych lub jej dokonanie będzie naruszać wolności i prawa człowieka i obywatela.
5. W sprawie dopuszczalności ekstradycji orzeka sąd.
Komentarz
Artykuł określa zasady przekazywania osób podejrzanych lub skazanych innym państwom oraz chroni obywateli przed arbitralnym wydaleniem.
Ekstradycja obywatela polskiego jest co do zasady zakazana, jednak Ustawa Zasadnicza przewiduje od tej reguły ważne wyjątki. Przekazanie obywatela innego państwa lub organizacji międzynarodowej jest możliwe, jeżeli wynika to z ratyfikowanej przez Polskę umowy międzynarodowej lub ustawy wykonującej akt prawny organizacji, której Polska jest członkiem (np. w ramach Europejskiego Nakazu Aresztowania).
Taka konstrukcja przepisów pozwala na skuteczną współpracę w ściganiu najgroźniejszych przestępców przy jednoczesnym zachowaniu ochrony własnych obywateli.
Istnieją jednak bezwzględne granice, których państwu nie wolno przekroczyć. Ekstradycja jest zakazana, jeśli dotyczy osoby podejrzanej o popełnienie przestępstwa politycznego bez użycia przemocy. Ponadto, nie można wydać osoby, jeżeli istnieje uzasadnione obawa, że w państwie wzywającym mogą zostać naruszone jej wolności i prawa – na przykład poprzez poddanie jej torturom, co jest zakazane przez art. 40.
Ostateczną decyzję w sprawie dopuszczalności ekstradycji zawsze podejmuje sąd, co gwarantuje, że każda sprawa zostanie zbadana pod kątem prawnym i humanitarnym.
Możesz nam pomóc w rozwoju i utrzymaniu serwisu, robiąc codzienne zakupy lub kupując Konstytucję RP przez poniższe linki. Nic nie tracisz, a my zyskujemy niewielką prowizję. Dziękujemy!
Komentarze, opinie
Kulturalne komentarze i opinie – anonimowo, bez konieczności rejestracji i logowania. Wulgarne i obraźliwe treści nie będą publikowane. Błędy na tej stronie lub w serwisie oraz propozycje zmian/ulepszeń można również zgłaszać w komentarzu – dziękujemy.