Art. 200 Konstytucji RP z 1997 r.

Członkowie Trybunału Stanu korzystają z immunitetu, co oznacza, że nie mogą zostać pociągnięci do odpowiedzialności karnej ani pozbawieni wolności bez wcześniejszej zgody tego Trybunału. Rozwiązanie to ma chronić osoby orzekające przed próbami wywierania na nie nacisków lub odwetu ze strony polityków, których działania są poddawane ocenie. Dzięki temu członkowie składu mogą wydawać wyroki w sposób wolny od obaw o osobiste konsekwencje prawne wynikające z pełnionej funkcji.

Zasada nietykalności zapewnia członkom Trybunału Stanu dodatkowe bezpieczeństwo. Nie mogą oni zostać zatrzymani ani aresztowani, chyba że zostaną ujęci bezpośrednio na gorącym uczynku podczas popełniania przestępstwa, a ich zatrzymanie jest konieczne do zabezpieczenia prawidłowego toku postępowania. W takim przypadku o zatrzymaniu musi zostać bezzwłocznie powiadomiony Przewodniczący Trybunału Stanu, który ma prawo nakazać natychmiastowe zwolnienie danej osoby.

Tego rodzaju gwarancje są niezbędne w organie, który zajmuje się rozliczaniem najwyższych urzędników, takich jak ministrowie czy prezydent. Ponieważ Trybunał Stanu rozstrzyga sprawy o ogromnym ciężarze politycznym, jego członkowie muszą posiadać silną osłonę prawną. Przepisy te budują fundament niezależności tego sądu, pozwalając mu stać na straży praworządności i odpowiedzialności osób sprawujących władzę w Rzeczypospolitej.