Art. 152 Konstytucji RP z 1997 r.

Wojewoda pełni funkcję przedstawiciela Rady Ministrów w każdym z województw, co czyni go kluczowym łącznikiem między władzą centralną a regionami. Jego głównym zadaniem jest dbanie o to, aby polityka rządu była skutecznie realizowana na poziomie lokalnym oraz koordynowanie działań administracji rządowej w terenie. Dzięki temu państwo może sprawnie funkcjonować jako całość, a decyzje zapadające w stolicy są sprawnie wdrażane w poszczególnych częściach kraju, co zapewnia spójność działań aparatu państwowego.

Istotnym elementem tego przepisu jest przyznanie wojewodzie uprawnień nadzorczych nad działalnością samorządu terytorialnego. Oznacza to, że wojewoda sprawdza, czy uchwały podejmowane przez gminy, powiaty czy sejmiki województw są zgodne z obowiązującym prawem, jakie zawiera Konstytucja Polski. Jeśli samorząd podejmie decyzję sprzeczną z przepisami, wojewoda ma prawo interweniować, co stanowi niezbędny bezpiecznik chroniący praworządność i jednolitość systemu prawnego w całym państwie.

Zasady powoływania i odwoływania wojewodów są doprecyzowane w osobnych ustawach, jednak sama Konstytucja wyraźnie osadza ten urząd w strukturze władzy wykonawczej. Ponieważ wojewoda jest mianowany przez Premiera, jego rola ma charakter polityczny i urzędniczy jednocześnie. Jest on bezpośrednio odpowiedzialny za reagowanie w sytuacjach kryzysowych, takich jak klęski żywiołowe czy zagrożenia bezpieczeństwa, działając jako najwyższy reprezentant państwa na obszarze danego województwa.