Art. 1 Konstytucji RP z 1997 r.

Pierwszy artykuł polskiej Konstytucji to fundament naszego ustroju, który mówi wprost: „Rzeczpospolita Polska jest dobrem wspólnym wszystkich obywateli”. W praktyce oznacza to, że nasz kraj nie jest własnością żadnej partii ani wąskiej grupy osób, lecz należy do nas wszystkich po równo.

Ta prosta zasada nakłada na władzę obowiązek działania dla dobra całego społeczeństwa, a nie tylko wybranych jednostek. Polska ma być wspólnym domem, w którym każdy obywatel, bez względu na poglądy czy status, ma prawo czuć się gospodarzem i korzystać z zasobów państwa.

Zasada dobra wspólnego łączy nasze prawa z odpowiedzialnością. Skoro państwo należy do nas, to jako obywatele jesteśmy wezwani do dbania o nie – od płacenia podatków, po udział w wyborach. Art. 1 jest też bezpiecznikiem demokracji, który blokuje próby zawłaszczania instytucji państwowych przez konkretne interesy.

W świetle Konstytucji RP każda decyzja urzędników czy polityków powinna być oceniana przez pryzmat tego, czy służy pomyślności wszystkich Polaków. To właśnie ten przepis gwarantuje, że w relacji z państwem nikt nie jest ważniejszy od drugiego w oczach prawa.